MACHU F***IN` PICCHU!!!

Epískasta meistaraverki lífs okkar hingad til er lokid. Inka Trailid endadi í fyrradag med komu okkar til Inkaborgarinnar Machu Picchu og thad er ekki ofsogum sagt ad thad var ógedslega mikil snilld. Roltid nidur ad borginni á medan ad sólin reis yfir fjollunum med Howard Shore í iPodinum... ógleymanlegt. En vid hofum ekki látid heyra í okkur í fjóra daga og thad gerdist margt eldhresst í thessari gongu.
Ferdin hófst eldsnemma á fostudagsmorgni thegar vid vorum sóttir á hostelid. Vid brenndum beinustu leid ad km82 thar sem gangan hófst og vorum á leidinni kynntir fyrir guideunum okkar, hinum miklu meisturum David Aragon Villagra og Julio Ceasar(aetli hann hafi ekki haett í boltanum eftir tapid á móti United?). Fyrsti dagurinn var ekki mjog merkilegur fyrir utan thad ad Gunna var illt í maganum og ad maturinn fyrsta daginn var ógedslega gódur(einsog alla restina af ferdinni). Vid kynntumst ferdafélogum okkar temmilega á fyrsta degi og betur eftir thví sem á leid. Thau voru; Meistarar: Mark og Crista(Kanada), Renate og Sonne(Holland), Jonathan og Baby´s got a temper(Írland), Scott og Ashley(Kanar) Retardar: Ronny og Michelle(Skotland)(Reyndust seinna vera ágaetis lid en aulabrandarar sem komast ekki til skila útaf glotudum skoskum hreim eru lélegt first impression).
Fyrsti dagur var annars skítléttur og náttstadurinn kósí. Annar dagurinn er sagdur erfidastur en vegna thess ad vid vorum allir med léttar byrdar reyndist hann skítléttur líka. Thar fengum vid á okkur smá rigningu og sáum fyrsta kólibrífugl ferdarinnar. Thridji dagurinn var langskemmtilegastur af thessum thremur enda útsýnid ógedslega flott allan daginn og frábaert vedur. Thar sáum vid kólibrífugla 2, 3 og 4 og nádi ég meiradsegja myndbandi af einum theirra. Heimkoman mun svo leida í ljós hvort ég er naesti David Attenborough. Leidsogumadurinn David ód elginn um Quecha rústir alla thessa thrjá daga og drulladi yfir Hiram Bingham reglulega.
Á fjórda degi var sídan vaknad eldsnemma til ad hlaupa ad Machu Picchu ádur en sólin kaemi upp. Á leidinni thangad hljóp aftan á mig madur sem var augljóslega mikid ad flýta sér og annar á eftir honum. 5 mínútum seinna komum vid ad manninum ad grúfa sig ofan í bakpokann sinn og fundum grídarlega skítalykt en paeldum ekkert meira í thví. Thegar vid komum upp ad Sólhlidinu hittum vid Gavin(gaeja sem vid hittum í Salta og kennum vid Gavinismann, ad mingla vid lókalinn ótaepilega) og hann sagdi okkur ad hann hefdi verid gaejinn sem hljóp med skítalyktargaejanum. Flutti hann okkur thaer grídarlega ánaegjulegu fregnir ad sá auli hefdi skitid í braekurnar í hamaganginum, svo harkalega ad jafnvel skórnir hans sluppu ekki. Sá madur heitir Darrell og má sjá af honum mynd ásamt Gavin á myndasídu Arnórs. Ótrúlegt hvad Pacha Mama hefur ákvedid ad gera mikid kúkagrín í thessari ferd okkar.
Eftir thetta var rolt nidur ad borginni, vid Arnór med epíska tónlist í eyrum og Ari G ad vera nettur. Gunni hljóp á undan okkur til ad geta skokkad upp á Wayna Picchu(enn eitt fjallid). David Aragon kynnti sídan fyrir okkur borgina og leyfdi okkur ad rolta um eftirá og taka myndir af edlum og fjollum. Ad lokum fórum vid félagarnir sídan og létum Machu Picchu stimpla vegabréfin okkar og átum Jóa Fel dýra samloku sem var samt ógedslega gód. Kvoddum svo guidana og Julio Ceasar kalladi okkur "The Four Fantastic" og voru allir grídarsáttir med thad. Thar med var Inka Trailinu lokid, klárlega skemmtilegasta, flottasta og magnadasta atburdi thessarar reisu okkar. Jón Ben med thad.
Í gaer var sídan dagur Heilags Patreks og ad sjálfsogdu létum vid okkur ekki vanta í theim hátídarholdum. Gunni og Ari ódu uppi á Írskum pobb og vid Arnór drukkum ófáa Cuba Libre yfir bíómyndum og Nachos. Í kvold munum vid sídan yfirgefa Cuzco og halda til La Paz í Bólivíu. Vid aetlum okkur ad skoda Colca Canyon og Huacachina(Oasis) ádur en vid holdum til Lima thann 4. apríl og thann 7. fljúgum vid sídan af stad heim. Thetta fer ad styttast, thetta helvíti.