Anaconda!

Aetli vid hofum ekki skemmt okkur alveg konunglega í frumskógargardinum Parque Nacional Madidi thessa sídustu daga. Sáum fullt af dýrum og hér á eftir fylgir listi yfir thad merkilegasta. Letidýr

Caiman

Mauraaeta

Tucan(5 svoleidis)

Anaconda

Cobra

Skroltormur

Oskurapar

Capuccin apar(gáfum theim banana og their hoppudu á huasunum á okkur)

Krókódíll(héldum á litlum unga)

Bleikir hofrungar(syntum med theim)

Piranha fiskur(veiddur af einum úr hópnum)

Fiskiorn

odruvísi orn

o.s.frv.!

Thví midur er ég ekki med myndavélina mína hérna á netkaffinu en ég lofa ad setja inn myndir mjog brádlega, thangad til verdur thessi mynd frá Arnóri ad duga. En nú smá ferdasaga.

Vid fórum med flugi frá La Paz til Rurrenabaque(úr 3600m í 227m) thar sem er alveg ógedslega rakt og heitt(20-40 grádur!). Vid lentum á grasflugvelli, sem var ástaeda thess ad ferdin frestadist um einn dag(var ekki haegt ad lenda fyrri daginn vegna rigningar), og fórum med rútu einvhverjar 45 mín inn í baeinn. Tékkudum okkur inn á eitthvad ódýrt hótel og tjilludum. Voknudum sídan daginn eftir í bítid til ad fara í ferdina sjálfa, tveggja nátta ferd. Keyrdum fyrst í 3 klukkutíma inn í gardinn ad á thar sem haldid var áfram í báti adra 3 tíma. Bátsferdin var samt skodunarferd líka og rosalega skemmtileg. Sáum thar fiskiorn med ál í klónnum, sem pósadi fyrir okkur á trjágrein, og tókum okkur í hond krókódílsunga sem guide-inn veiddi úr ánni. Hittum sídan stód af Capuccin opum sem léku sér og átu banana. Hoppudu meira ad segja á hausnum á okkur, okkur til ómaeldrar skemmtunar. Maettum seint og sídarmeir í náttstad, sjóraeningjathorp hvar keyptir voru bjórar og tjillad í hengirúmum med bók.

Daginn eftir var lagt af stad snemma í leit ad anacondum. Thaer reyndust audveld brád fyrir okkur íslendingana og ástrolsku/skosku/ensku ferdafélaga okkar. Aftur á móti ákvádu helvítis ísraelsmennirnir sem voru thar á sama tíma med odrum hóp ad vera ógedslega hávaerir(einsog ísraelsmonnum einum er lagid) og eydileggja stemninguna. Thessi ferd hefur sannad thad fyrir mér ad ef thú kemur saman fleiri en tveimur ísraelum á sama stad verda their ótholandi og med laeti. Náttúrulogmál. En thrátt fyrir thetta fundum vid anacondu, cobru og skroltorm í thessari ferd okkar, sem á víst ad vera mjog heppid thví yfirleitt finnst enginn snákur á thessum árstíma. Jei!

Eftir thetta var étinn hádegismatur og sídan haldid í hofrungasund. Okkar madur(Juan Carlos) lokkadi thá til sín med bellibrogdum og sídan stukkum vid Gunni útí og kostudum dóti(plastfloskum) sem their drógu oní vatn og slepptu sídan. Thetta var eldhresst medan thad entist en hundasundid var verulega threytandi eftir smá stund. Á ferdinni thennan daginn sáum vid sídan letidýr, Tucana og mauraaetu(fleiri dýr sem er mjog óalgengt ad sjá!). Eftir kvoldmat fórum vid svo í batsferd ad lýsa í augun á krókódílum og sjá thau speglast til baka. Snilld.

Thridja daginn var svo farid í sídustu skodunarreisuna, thar sem vid klifrudum í trjám og veiddum piranha fiska. Thegar komid var heim í hádegismat var meattur risastór krókódíll, svokalladur caiman, sem vid lékum okkur vid med thví ad gefa honum kjotbita ofana af brú. Resident krókódíllinn Federico var skíthraeddur vid hinn gaejann thannig ad ég gaf honum smá til ad hressa hann vid, sem endadi ekki betur en svo ad kjotid festist í tonninni hans og er hann líklega kominn med staerdarinnar tannpínu í thessum toludu ordum. DMS. Eftir matinn var haldid heim á leid í bátnum og lentum vid í grídarlegri rigningardembu(theirri fyrstu í allri ferdinni, thvílík heppni!). Rúntudum svo til baka í baeinn og tjilludum á hótelinu fram á naesta morgun.

Morguninn eftir var ekki haegt ad fljúga frá thorpinu thannig ad vid neyddumst til ad taka 12 tíma jeppaferd(í stadinn fyrir 25 mínútna flug) vegna thess ad vid vildum ekki tapa meiri tíma. Sídan komumst vid ad thví í morgun thegar vid aetludum ad kaupa okkur rútumida til Perú ad einhverjir andskotar eru med verkfall í dag og eru ad blocka vegina um landamaerin. Thurfum thví ad hanga hér í La Paz í dag og taka rútu til Arequipa klukkan átta í fyrramálid. Hostelid okkar í thetta skiptid er mun betra en fyrir frumskógarferdina(rólegt og engir helvítis fullir Írar) thannig ad thad eru vafalaust glatadri stadir ad tjilla á. Vid erum ekki alveg vissir hvad planid okkar er eftir komuna til Arequipa, kannski Colca, kannski eyjar med morgaesum. Allavega thá verdur thad eitthvad gedveikt. Thid megid vera viss um thad.

Thar til naest,

Strákarnir!

Frumskógur naest!

Bara smá update. Planid okkar hefur breyst smá eftir ad vid komum til La Paz. Vid aetlum sumsé ad leggja í frumskógar(pampas) ferd í bólivísku amasonskógunum thann 22. mars thar sem vid munum supposedly sjá anakondur, piranha fiska og bleika hofrunga. Frumskógurinn verdur í thrjá daga thannig ad htad kemur ekki onnur faersla fyrr en 26. mars. Eftir thad er planid ad detta til Arequipa og fara í Colca Canyon og thadan til Lima, hvar vid hofum pantad okkur sér íbúd í thrjá daga til ad tjilla í lok ferdar og njóta afmaelisdagsins míns :). Annars er La Paz frekar nett, svona hybrid milli stórborga Argentínu og thridja heims ríkisins Perú. Vid hofum rolt frekar mikid um og séd nokkra toff hluti, medal annars útskotna forsetahollina eftir byssubardaga milli bólivísku logreglunnar og hersins fyrir nokkrum árum(what the fu*k?).
Thetta er annars bara pínu update og thad kemur steaerri faersla med myndum eftir frumskóginn.
Bestu kvedjur! Strákarnir!

MACHU F***IN` PICCHU!!!

Epískasta meistaraverki lífs okkar hingad til er lokid. Inka Trailid endadi í fyrradag med komu okkar til Inkaborgarinnar Machu Picchu og thad er ekki ofsogum sagt ad thad var ógedslega mikil snilld. Roltid nidur ad borginni á medan ad sólin reis yfir fjollunum med Howard Shore í iPodinum... ógleymanlegt. En vid hofum ekki látid heyra í okkur í fjóra daga og thad gerdist margt eldhresst í thessari gongu.
Ferdin hófst eldsnemma á fostudagsmorgni thegar vid vorum sóttir á hostelid. Vid brenndum beinustu leid ad km82 thar sem gangan hófst og vorum á leidinni kynntir fyrir guideunum okkar, hinum miklu meisturum David Aragon Villagra og Julio Ceasar(aetli hann hafi ekki haett í boltanum eftir tapid á móti United?). Fyrsti dagurinn var ekki mjog merkilegur fyrir utan thad ad Gunna var illt í maganum og ad maturinn fyrsta daginn var ógedslega gódur(einsog alla restina af ferdinni). Vid kynntumst ferdafélogum okkar temmilega á fyrsta degi og betur eftir thví sem á leid. Thau voru; Meistarar: Mark og Crista(Kanada), Renate og Sonne(Holland), Jonathan og Baby´s got a temper(Írland), Scott og Ashley(Kanar) Retardar: Ronny og Michelle(Skotland)(Reyndust seinna vera ágaetis lid en aulabrandarar sem komast ekki til skila útaf glotudum skoskum hreim eru lélegt first impression).
Fyrsti dagur var annars skítléttur og náttstadurinn kósí. Annar dagurinn er sagdur erfidastur en vegna thess ad vid vorum allir med léttar byrdar reyndist hann skítléttur líka. Thar fengum vid á okkur smá rigningu og sáum fyrsta kólibrífugl ferdarinnar. Thridji dagurinn var langskemmtilegastur af thessum thremur enda útsýnid ógedslega flott allan daginn og frábaert vedur. Thar sáum vid kólibrífugla 2, 3 og 4 og nádi ég meiradsegja myndbandi af einum theirra. Heimkoman mun svo leida í ljós hvort ég er naesti David Attenborough. Leidsogumadurinn David ód elginn um Quecha rústir alla thessa thrjá daga og drulladi yfir Hiram Bingham reglulega.
Á fjórda degi var sídan vaknad eldsnemma til ad hlaupa ad Machu Picchu ádur en sólin kaemi upp. Á leidinni thangad hljóp aftan á mig madur sem var augljóslega mikid ad flýta sér og annar á eftir honum. 5 mínútum seinna komum vid ad manninum ad grúfa sig ofan í bakpokann sinn og fundum grídarlega skítalykt en paeldum ekkert meira í thví. Thegar vid komum upp ad Sólhlidinu hittum vid Gavin(gaeja sem vid hittum í Salta og kennum vid Gavinismann, ad mingla vid lókalinn ótaepilega) og hann sagdi okkur ad hann hefdi verid gaejinn sem hljóp med skítalyktargaejanum. Flutti hann okkur thaer grídarlega ánaegjulegu fregnir ad sá auli hefdi skitid í braekurnar í hamaganginum, svo harkalega ad jafnvel skórnir hans sluppu ekki. Sá madur heitir Darrell og má sjá af honum mynd ásamt Gavin á myndasídu Arnórs. Ótrúlegt hvad Pacha Mama hefur ákvedid ad gera mikid kúkagrín í thessari ferd okkar.
Eftir thetta var rolt nidur ad borginni, vid Arnór med epíska tónlist í eyrum og Ari G ad vera nettur. Gunni hljóp á undan okkur til ad geta skokkad upp á Wayna Picchu(enn eitt fjallid). David Aragon kynnti sídan fyrir okkur borgina og leyfdi okkur ad rolta um eftirá og taka myndir af edlum og fjollum. Ad lokum fórum vid félagarnir sídan og létum Machu Picchu stimpla vegabréfin okkar og átum Jóa Fel dýra samloku sem var samt ógedslega gód. Kvoddum svo guidana og Julio Ceasar kalladi okkur "The Four Fantastic" og voru allir grídarsáttir med thad. Thar med var Inka Trailinu lokid, klárlega skemmtilegasta, flottasta og magnadasta atburdi thessarar reisu okkar. Jón Ben med thad.
Í gaer var sídan dagur Heilags Patreks og ad sjálfsogdu létum vid okkur ekki vanta í theim hátídarholdum. Gunni og Ari ódu uppi á Írskum pobb og vid Arnór drukkum ófáa Cuba Libre yfir bíómyndum og Nachos. Í kvold munum vid sídan yfirgefa Cuzco og halda til La Paz í Bólivíu. Vid aetlum okkur ad skoda Colca Canyon og Huacachina(Oasis) ádur en vid holdum til Lima thann 4. apríl og thann 7. fljúgum vid sídan af stad heim. Thetta fer ad styttast, thetta helvíti.

Fagnadarfundir!

Aetli Gunni hafi ekki skridid inn um dyrnar á hostelinu okkar í Cuzco í gaermorgun, rétt í taeka tíd til ad borga balancinn á gonguferdinni og komast med okkur til Machu Picchu(á morgun!). Vitaskuld erum vid allir gladir ad vera saman á ný og hlokkum mikid til gongunnar.

Núna smá recap á thví sem hefur komid fyrir okkur í Cuzco.

Hostelid okkar sokkar. Thad hefur gód rúm en enga skápa til ad geyma draslid sitt inni á herberginu og ekki nóg af skápum fyrir alla útá gongunum. Thetta vaeri ekki svo glatad ef thad hefdi ekki verid bandarískt vidrini ad raena af ollum herbergjunum. Thessi retardur tók meira ad segja upp á thví ad raena iPodinum mínum af herberginu okkar. Sem betur fer er hann ennthá heimskari heldur en run-of-the-mill vidrinin sem raena drasli á hostelum og skildi iPodinn eftir vid tolvu á hostelinu, thar sem hann hafdi setid í tvo tíma á undan. Thegar vid sogdum yfirvoldum á hostelinu frá thessu reyndist theim vera drullusama thannig ad ekkert meira var gert í thví.

Vid hofum vadid uppi í meira lagi vid gellurnar sem reyna ad draga mann inn á nuddstofur og erum ordnir semi celeb á theim hluta adaltorgsins(Plaza de Armas ad venju). Vid erum ekki frá thví ad Ari G sé kalladur homminn af einni gellunni en thorum ekki ad fara med thad.

Svo erum vid ad sjálfsogdu ordnir fastagestir á sportpobbum baejarins enda United mikid ad spila undanfarid. Toppurinn thar ad sjálfsogdu gaerdagurinn thegar Mourinho var nidurlaegdur. Fari hann í fúlan pytt.

Bíóbarirnir hafa sídan notid vidskipta okkar thegar vid nennum ekki ad gera neitt nema horfa á vídjó.

Einsog sjá má hofum vid ekki gert neitt aevintýralegt undanfarna daga heldur bara hvílt okkur fyrir Machu Picchu. Vid leggjum af stad thangad í bítid í fyrramálid og mun ekki heyrast í okkur aftur fyrr en 17. eda 18. Einsog vera ber erum vid allir drulluspenntir og erum búnir ad sanka ad okkur nógu af batteríum í myndavélarnar okkar til ad endast thessa fjóra daga. See you on the other side!

Kumbaya vid kertaljós

Thá erum vid komnir til Nazca og margt merkilegt búid ad koma fyrir okkur á thessum sídustu fjórum dogum. Byrjum á byrjuninni...
Lake Titicaca
Vid voknudum eldsnemma morguns 2. mars og skelltum okkur upp í vidbjódslegan morgunverd á Bothy Hostel(plís enginn fara hingad eftir ad hafa lesid thetta!). Ari G thjádist af grídarlega slaemu keis af haedarveiki thennan morguninn og gubbadi grídarlega og med miklum óhljódum. Hvort gubbid var vegna haedarveiki, ógedslegs morgunverdarbords eda ógedslega ljótu kanastelpunnar sem sat til bords med okkur er ekki vitad. Vid skelltum okkur upp í rútu nidur ad hofn og Ari var strax ordinn betri en vid vorum samt allir med semi hofudverk. Eftir smá músík frá heimamanni um bord í bátnum var lagt af stad og guidinn Móses, sem hér eftir verdur kalladur AMÓ, kynnti sig og skipstjórann Daniel, mest haegfara skipstjóra hérna megin midbaugs. Fyrst var komid vid í fljótandi eyju og fylgst med hrekkjalóm pína kisulóru og thví lýst hvernig eyjarskeggjar komast af. Svo var haldid áfram ad náttstadnum, Amantani eyju. Thar tók á móti okkur fjoldi manns, sem átti ad faeda okkur og veita gistingu um nóttina. Okkur strákunum var úthlutad Maximu, mikilli meistarakellingu sem baud okkur mjog velkomna og gaf okkur grídarlega kolvetnisríka máltíd. Allar máltídirnar voru raunar mismunandi samsetningar af kartoflum og hrísgrjónum og í eitt skiptid var meira ad segja hent med smá pasta for good measure.
Eftir hádegismat var haldid í fjallgongu sem gekk nándar naerri ad okkur daudum, en Arnór og Ari voru ordnir ansi pirradir á haedinni undir lokin og komnir med ágaetis hausverk. Arnór gaf sér thó tíma til ad olmusa sig yfir litla stelpu og kaupa af henni vinaband. Hún reyndi raunar fyrst ad taka af honum peninginn og gefa ekkert til baka en sneri aftur, plogud af samviskubiti, og veitti honum bandid. Thví midur var hún ekki med Facebook thannig ad vid getum ekki haldid sambandi. O, well. Kvoldmatur var étinn vid kertaljós og reyndist thad rosalega kósí og skemmtilegt.
Um nóttina vaknadi ég sídan med svo mikinn dúndrandi hausverk ad hann maeldist á Richter skalanum. Vegna thess ad Arnór var med allt vatnid okkar í naesta herbergi neyddist ég til ad skrída yfir til hans í gegnum rigningardembu í nidamyrkri og sníkja af honum vatnsflosku. Allt bjargadist thó ad lokum og vid lifum enn.
Lokahnykkur ferdarinnar var svo daginn eftir thegar haldid var til naerliggjandi eyjar og rolt pínu. Ádur en thangad var komid sáum vid AMÓ gloggva sig á stadreyndum um eyjuna í einhverri bók. Experienced guide, my ass. Thessi ferd var í rauninni mun meira fílingur og útsýni heldur en raunverulega spennandi aktivití. En mikid gaman var haft og allir voru grídarlega sáttir eftirá.
Thegar komid var til baka til Puno skelltum vid félagarnir okkur í pasta og svo beinustu leid upp í rútu til...
Nazca!
Ormeño rútufyrirtaekid sýgur pung. Vid munum ekki versla vid thá aftur og til ad vera vissir var eitt thad fyrsta sem vid gerdum thegar komid var til Nazca ad kaupa rútumida til Cuzco med Cruz del Sur. Allavega.
Vid komum kl. 11:00 til Nazca og drulludum okkur á eitthvad hostel sem maelt var med á Hostelworld og reyndist líka vera ferdaskrifstofa. Thar réd ríkjum hinn mikli meistari Juan, sem talar bestu ensku í Sudur-Ameríku. Vid fengum hjá honum herbergi og spurdum sídan hvort vid gaetum pantad flug yfir Nazca línurnar thví vid hofdum lesid ad slíkt thyrfti ad gera med nokkurra daga fyrirvara. Hann spurdi okkur á móti hvort vid gaetum verid tilbúnir eftir hálftíma. Thad vorum vid og 45 mínútum eftir ad rútan kom til Nazca vorum vid komnir í loftid í lítilli Sessnu. Myndir segja meira en milljón ord og ég nenni ekki ad skrifa alveg svo mikid. Bara til ad árétta thá var thetta ógedslega gaman.
Í dag fórum vid svo í ferd ad kirkjugordum Nazca fólksins, sem bjó á thessu svaedi fyrir 1300-2300 árum. Thar liggja múmíur og bein af ollum staerdum og gerdum og var mikid tekid af myndum í tilefni af thví. Eftir thad var farid í semi glatada heimsókn í keramik verksmidju og ad lokum fraeddumst vid um líf námumanna umhverfis Nazca, sem var grídargott.
Nú sitjum vid allir á Netkaffi vid Plaza de(you guessed it: Armas!) og bídum thess ad setjast upp í "Suite Service" Cruz del Sur rútuna okkar klukkan 8 í kvold. Thá verdur haldid til Cuzco thar sem vid munum bída eftir Gunna og fara svo í Inca Trailid thann 13. mars. Djofuls snilld!

Long overdue!(sorry!)

Kyrrahafid er snilld. Engin spurning. Eftir heillar viku tjill í Iquique erum vid ordnir endurnaerdir og tilbúnir í átokin sem eftir eru í Perú. Thar sem um borgartjill var ad raeda gerdum vid ekki sérlega margt merkilegt í Iquique. Á odrum degi duttum vid á spjall vid Austurríkismennina Daniel og Christian(the performance artist formerly known as Skíturinn, sjá mynd) og eignudumst thar góda félaga. Um kvoldid duttum vid á djammid med theim og daginn eftir skelltum vid Arnór okkur a brimbretti med Christian og komumst ad thví ad hann er mikill meistari. Í framhjáhlaupi thá er brimbrettun algjor snilld thótt vid hofum bara sorfad í brimrótinu. Klárlega thad skemmtilegasta sem gert var á thessum stad. Tókum sídan netta hommun og eldudum mat um kvoldid allir fimm(Ari G tók til leirtauid). Sú mikla meistaramáltíd reyndist vera gamla góda pastagrínid nema med ógedslega miklu graenmetisjukki, tasty og simpilt.

Kvoldinu eftir eyddum vid svo í spjall vid ástrolsku stelpurnar Rochelle og Rebecca. Ég og Rochelle reyndumst ekki eiga nokkurn skapadan hlut sameiginlegan og eyddum tveimur tímum í ad drulla hvert yfir annad. Kvoldid endadi á ad hún kalladi mig homma og ég hana lessu and balance was restored. Strídsoxin var reyndar grafin daginn eftir thannig ad núna eru allir Facebook vinir. Thessi taekni.

Dagarnir eftir fóru í strandartjill og sólbokun. Vid bókudum okkur svo rútuferd fyrir laugardaginn 28. feb yfir landamaerin til Perú. AEtli madurinn sem seldi okkur thá ferd hafi ekki verid throskaheftasti madur í heimi sem enn getur talad. Thegar vid maettum til hans á laugardagsmorgni sagdi hann okkur ad rútan sem vid áddum mida á myndi ekki fara thann morguninn heldur daginn eftir en hann gaeti keypt handa okkur mida hjá odru fyrirtaeki. Vid skelltum á thad DMS enda thurftum vid desperately ad komast á áfangastad á réttum tíma vegna hostelbókana. Vid tókum sumsé thessa fyrstu glotudu rútu til Arica, vid landamaeri Chile og Perú og thurftum thar ad taka leigubíl med einhverri gellu og gomlu hrukkudýri yfir landamaerin. Thegar komid var til Tacna(landamaerabaerinn Perú megin) fórum vid beint á skrifstofuna hjá Ormeñor(fokking drasl fyrirtaeki) en thar var okkur tjád(surprise, surprise!) ad rútan sem vid áttum mida med thadan til Arequipa faeri í raun ekki fyrr en daginn eftir. Ad sjálfsogdu var honum ekki ofvaxid ad ganga yfir á naesta bás og kaupa mida handa okkur med odru fyrirtaeki(ábyggilega miklu ódýrara og mannandskotinn hefur stungid restinni í vasann). Vid fengum ágaetis stopp tharna og fórum thví inn í midbaeimm og tjilludum á hinu klassíska Plaza de Armas(allar borgir hafa torg sem heita plaza de armas). Thar fór einvher sextán ára gella ad reyna vid Arnór og medfylgjandi mynd sýnir hid huggulega par. Hún laug thví reyndar ad hún vaeri 18 ára en e-mail addressan hennar endadi á 92. Feil.

Rútan reyndist vera aetlud sótsvortum almúganum einvordungu. Á leidinni(7 tímar yfir nótt) var rútan stodvud thrisvar sinnum af loggunni. Í fyrsta skiptid maettu fimm loggur upp í bíl og lýstu út um allt, tóku toskur og fot af fátaeklingunum og grýttu thví út um gluggan, rótudu í draslinu og margt af thví var á endanum skilid eftir. Thegar lýst var í augun á okkur virtist thad vera sjálfgefid ad okkur hvítu monnunum yrdi gefid free pass og ollum var drullusama um okkur. Mér finnst í raun ótrúlegt ad fólkid í rútunni hafi ekki lamid okkur fyrir ad sleppa svona vel. Aetli thad séu ekki bara skipanir ad ofan ad fokka ekki í ferdamannastraumnum. Seinni tvo stoppin voru sídan endurtekningar á thví sama.

Ad lokum komumst vid thó á áfangastad og drulludumst út úr illa lyktandi rútunni. Thar sem allt lyktar reyndar frekar asnalega í stórborgum Perú verdur ekki framar minnst á lyktir. Í Arequipa bidum vid bara á rútustodinni og fengum meira ad segja ad tjilla í VIP lounginu(júhú!). Hér var aftur á móti retördun mannsins sem seldi okkur midana fullkomnud thví vid vorum ekki bara óskrádir í rútuferdina heldur var dagsetningin á midunum okkar 29. febrúar. Vid útskýrdum hins vegar fyrir starfsfólki skrifstofunnar ad madurinn vaeri augljóslega vangefinn og thau hlógu bara ad honum og sem betur fer voru thrjú laus saeti aftast thannig ad allt endadi vel. Their sýndu meira ad segja School of Rock med ensku tali eftir ad vid heimtudum thad. Snilld!

Klukkan 17 síddegis komum vid sídan á lokaáfangastad okkar, Puno. Thessi stadur er merkilegur fyrir thad eitt ad vera besti stadurinn til ad leggja í ferd á Titicaca vatnid, staersta stoduvatn í sudur ameríku og eitt haest stadsetta stoduvatn í heiminum(3812m yfir sjó, f*kk!). Í kvold skelltum vid okkur á flottan veitingastad til ad gera vel vid okkur í semi-haedarveikinni. Svo skemmtilega vill til ad í dag, 1. mars, er mikil hátíd hér í baenum thar sem lid dansadi og tralladi í flottum búningum. Myndirnar okkar eru frekar slakar útaf myrkri en vid tókum vídjó sem verdur bombad inn thegar vid komum heim(nennum thví ekki hér).

Allavega, fokk long faersla madur, vid forum í tveggja daga rúnt um vatnid á morgun thar sem gist verdur hjá einhverri fjolskyldu útí einni eynni og á thridjudaginn erum vid med rútumida til Nazca. Planid er thví ad skoda vatnid, skoda Nazca-línurnar og fara svo til Cuzco og tjilla fyrir Machu Picchu trekkid.

Vid reynum ad láta ekki lída jafna langt milli faerslna naest :).

Baeó í bili!

Iquique!

Aetli kallarnir seu ekki komnir alla leid ad Kyrrahafinu! En adur en eg dett beint i lysingar a strandlifi og meistaratoktum skulum vid byrja a tveimur skemmtisogum. Vid heldum hingad til Iquique fra Salta(22 tima rutuferd) med rutufyrirtaekinu Pullman, sem er klarlega glatadasta rutufyrirtaekid hingad til(mogulega adeins betra en AndesMar). Hja tedu rutufyrirtaeki duttum vid i einnar haedar rutu med einu klosetti aftast med okkur rett fyrir framan. Rett adur en vid komum ad Chilesku landamaerunum gys upp thessi lika rosalega skitalykt. Allir finna sig knuna til ad setja upp ygglibrun en enginn bregst tho eins harakalega vid og bilstjorinn sjalfur, sem stigur upp ur sinu saeti og arkar aftast i rutuna og byrjar ad berja a klosettdyrnar. Ut kemur skommustulegur Austurrikismadur, vid kollum hann Skitinn, og bilstjorinn hellir ser yfir hann. Vid nadum bara nokkrum ordum, thar a medal "Kaka!" og "Autobus!" og sjaum hann benda thessum hvita aula a thad ad vid seum rett i thessu ad renna ad landamaerunum thar sem er emira en nog af klosettum. Allir hlaeja and good times were had by all.

Thegar vid maetum aftur upp i rutu eftir landamaerin er lyktin enn vid lydi. Kemur ekki i ljos ad okkar madur stifladi klosettid og bilstjorinn maetir aftur, rettir honum drullusokk og segir honum ad laga til inni a klosetti og nidurlaeging austurrikismannsins er meiri en vorid 1938.

Saga nr. 2 er af glatadasta thjoni allra tima. Fyrr i kvold skelltum vid okkur a veitingahus og aetludum ad gaeda okkur a chileskri matarlyst. Fyrsti stadurinn sem vid duttum a var sa glatadasti af ollum veitingahusum ferdarinnar hingad til(Mendoza talin med!). Thar tok a moti okkur mesta fifl ferdarinnar, thjonn sem sagdi Arnori pent ad hann vaeri halfviti fyrir ad bidja um sodavatn og fyrir ad kvarta yfir ohreinum diskum. Vid akvadum ad bida thangad til hann vaeri orugglega byrjadur ad elda pontunina okkar adur en vid hlupum burt f veitingastadnum. Vid vonum bara ad maturinn og drykkirnir hafi verid dregnir af laununum hans.

Fyrir utan thessa snilld tha hefur kyrrahafsdvolin verid thaegileg med eindaemum. Her er odyrt ad detta i supermarkad og kaupa kvoldmat(yfirleitt pasta og hakk med sosu) og a hostelinu er eldhus sem er ekki ogedslegt. Vid akvadum lika ad gera vel vid okkur svona einu sinni og gistum a thriggja manna private herbergi thannig ad enginn se ad trufla okkur a nottunni med djammi eda trufla okkur vid djammid med thvi ad fara snemma ad sofa. Annars er ekkert serlega merkilegt ad gerast med okkur. Vid aetlum ad detta i surfid a naestu dogum en i augnablikinu erum vid bara ad brenna i drasl og jafna tanid(vonandi!). Farmer´s tanid hans Arnors er ordid vandraedalegt. Kvedja til allra heima! Baeo i bili!

Salta(Taka 1 og 2)

Taka 1

Vid logdum af stad fra Santiago klukkan 10:00 thann 12. februar og maettum til Salta klukkan 21:00 thann 13. Sumse 35 klukkutima rutuferd. Vid skulum ekki einu sinni minnast a oll grenjandi smabornin og vanhaefu landamaeraverdina a leidinni. Thegar thangad kom var stefnan sett beint a hostelid og svo a mat. Vegna hungurs gleymdum vid aftur a moti ad panta okkur ferdina a saltsletturnar(sem er thad eina merkilega herna) og akvadum ad taka thad frekar bara seinna og skelltum a thad DMS, forum a fylleri og sumir endudu a ad rafa um gotur Salta i thrja tima um midja nott vegna thess ad their hinir somu gleymdu nafninu a hostelinu og nafninu a gotunni. Their hinir somu eru halfvitar.

Daginn eftir var ekkert merkilegt gert, literally. Vid atum og spiludum pool og fottudum ad vid aettum ekki moguleika a ad taka rutu hedan til Chile(Iquique to be exact) nema a manudogum*, fimmtudogum og fostudogum. Vid akvadum thvi ad gera thessa ferd til Salta ad fyluferd og beila an thess ad sja saltsletturnar og drulla okkur beint til Iquique i strandarhangs og godan mat(Argentinskur matur sygur b**l).

Morguninn eftir forum vid eldsnemma(5:30) a rutustodina til ad kaupa okkur rutumida(thvi einu tvo rutufyrirtaekin sem fara hedan til chile eru med lokad a sunnudogum). Thar komumst vid ad thvi ad * vaeri lygi og ad ruturnar faeru i raun a thridjudogum, fimmtudogum og fostudogum og, better yet, ad thad vaeri fullt i thridjudagsrutuna. Vid bitum sumse i suran bab*r thar. Thessi gudlega forsja gerdi thad ad verkum ad vid keyptum rutumida fyrir fimmtudagsferdina og drulludum okkur a nytt hostel i Salta(vildum ekki taka walk of shame a thvi gamla). Thar af leidir...

Salta: Taka 2

Vid maettum til Salta klukkan 9:30 thann 16. februar eftir 95 og halfs tima rutuferd thar sem komid var vid i einhverjum glotudum bae sem heitir Satla. Weak. Vid maettum eldhressir a hostel og pontudum okkur strax ferd a saltsletturnar, thad magnadasta sem Salta hefur upp a ad bjoda. Tokum nettan lur og tekkudum sidan a borginni, sem er mikid meistaraverk fyrir utan gridarlegan fjolda vaendiskvenna a gotum uti i hverfinu okkar. En hverjum er nu ekki svosum DMS um thad? Duttum i bio a Valkyrie um kvoldid og atum is.

Morguninn eftir... i morgun forum vid svo af stad i saltslettuferdina klukkan 7:00 og attum i vaendum alveg hreint frabaeran dag. Svo frabaeran raunar ad einungis Iguazu fossarnir geta toppad hann hingad til. Guide-inn okkar var meistari sem vid munum ekki hvad heitir en ferdafelaginn i einkabilnum var argentinsk gella ad nafni Rosa(vidskiptafraedinemi sem ekki kann stakt ord i ensku, er thad leyfilegt?). Vid runtudum allan daginn og endudum a saltslettunum klukkan 15. Saltsletturnar eru sumse gamalt stoduvatn med saltvatni, sem thornadi upp a ogedslega longum tima. Thvi situr eftir ogedslega mikid af salti og dalitid vatn undir, dalitid einsog tjornin a veturna ef thar vaeri einhvern tima frost. Ord geta ekki lyst thessum stad og thvi faer myndin thann heidur.

Vid tokum fullt af odrum stoppum en thau voru ad mestu leyti til uppfyllingar og bilhvildar. Til ad komast ad slettunum thurftum vid hins vegar ad fara fra salta(1100m haed) upp i 4170m thar sem vegurinn la haest. Til varnar gegn haedarveiki sugum vid kokalauf allan lidlangan daginn, sem sumir(Bobo) fyludu betur en adrir.

Jaeja, vid eigum tha eftir einn dag i Salta, sem verdur nyttur til einhvers konar skodunar og sidan tekur vid onnur oheyrilega long og fokdyr rutuferd ad Kyrrahafsbaenum Iquique. Thar er planid ad slaka a, drekka bjor, detta a brimbretti og jafna tanid. Vid heyrum reglulega fra Gunna(eru ekki allir bunir ad gleyma honum?) og vonumst til ad hitta hann i Iquique tho aldrei viti madur med thessa ofurhuga. Bae i bili!

P.S. Til hamingju med afmaelid Kjartan!! kv. Ingolfur fraendi

Santiago(og ferdin thangad)

Djofull er thetta ordid threytt ad sitja i rutum heilu og halfu dagana. Thad reyndist ekki normid sem var i fyrstu rutuferdinni okkar, god thjonusta og skemmtilegar biomyndir. Sidan tha hofum vid fengid ad horfa a Licence to wed(ugh), Nomad(Kasakska mynd med spaenskum texta), Garden State(med spaensku tali), Hulk(med engu tali) og Aces 'N' Eights(kurekamynd med f'in Casper van Dien). En DMS, thad sem verra er ad ferdafelagarnir hafa dalad jafnt og thett. Fyrst var enginn merkilegur en sidan tha hafa verid 1. TVO grenjandi smaborn i naeturrutu 2. Einn ogedslega pirrandi krakki sem leit skuggalega mikid ut einsog Wayne Rooney(not in a good way) og ogedslega ljota fjolskyldan hans og 3. Asnalegasti Texas-kani sem haegt er ad imynda ser ad fyrirhitta a ferdalagi, fullkomnadur med quote-um a bord vid; "It's all rules, rules rules. You can't even smoke where you like. Peoples Republic of California, huh?" og "It's a bit chilly in Chile"... Ugh!
Allavega, fyrst thetta er komid a hreint get eg bombad sma detaljer um Santiago herna inn lika. Hostelid sem vid gistum a nuna er klarlega thad besta hingad til. Stort og hreint eldhus, hresst lid, hress kani sem rekur thad, sjonvarpsherbergi med RISAstoru sjonvarpi/xbox med fullt af biomyndum til ad glapa a a kvoldin og ponnukokur i morgunmat a hverjum degi. You can't go wrong. Borgin sjalf er sidan alveg hreint agaet. Thetta er engin Buenos Aires en kemst naer thvi en Cordoba og Mendoza(ugh). Vid felagarnir duttum i rolt i gaer og i dag heimsottum vid hibyli Pablo Neruda her i bae. Thad var agaetis skemmtun, fengum eldhressan guide med risa mottu og gridarlega goda wikipedia thekkingu a Islandi. Sa hinn sami a meira ad segja deit vid SigurRos i lok mars. Mikid meistaraverk. Husid er, einsog oll hus Neruda, hannad til ad virka einsog skip. Marrar meira ad segja i golfum og herbergi standa i halla, allt til ad fullkomna filinginn.
Fyrir utan thetta grin hofum vid ekki gert neitt merkilegt herna, aetlum okkur ad kikja a eitthvad pyntingasafn fra stjornartid Pinochet(faviti!) annad hvort a morgun eda hinn en annars er ekkert akvedid nema brottfor eftir tvo daga. Tha erum vid ekki alveg vissir hvort vid setjum stefnuna beint aftur til Salta i Argentinu eda hvort vid skodum okkur adeins meira um her i kringum Santiago, forum jafnvel til Valparaiso eda eitthvad. DMS. Baeo i bili!

Misheppnud vínsmokkun

Jaeja, vínsmokkunin var ekki alveg jafn mikil snilld og vid aetludum. Í fyrsta lagi tók ég(Bóbó) thá hrikalega slaemu ákvordun ad detta á klúbbarolt med Argentínskum gaeja, sem deilir med okkur herbergi á hostelinu hér í Mendoza. Thar af leidandi kom ég ekki heim fyrr en kl. 5 um morguninn eftir ad hafa skemmt mér grídarlega illa á einhverjum glotudum klúbb med glotudustu hljómsveit allra tíma. Ekki nóg med thad heldur áttum vid ad detta í vínsmokkunina klukkan hálf 9 um morguninn thannig ad Arnór vakti mig, skítthunnan, eftir thriggja tíma svefn.
Í odru lagi var thetta ekki bara túr um vínekrur heldur stoppudum vid líka í einhverri dj***ls ólífuolíu verksmidju, sem er án vafa óáhugaverdasti túr í heimi(sérstaklega fyrir mann í tjóni).
Í thridja lagi var ég f***in thunnur.
Til ad ljúka thessari romsu thá er langt í ad vid dettum aftur á djammid, ég mun aldrei aftur láta draga mig á einhvern and****ns klúbb og vid erum ad fara til Santiago(CHILE!!!) á morgun. Ekki mínútu of snemma.
Til ad laegja allra áhyggjur thá erum vid í sambandi vid Gunna og aetlum ekkert ad missa sjónar á honum. Gaeinn sem rekur thetta fallhlífastokk er mikill meistari og ég hef engar áhyggjur af honum tharna. Baejó í bili!